کتاب «نور در سایه‌روشن روز»؛ وقتی حقیقت، ارزشمندتر از شعار است

«اگر این کتاب را به دست گرفته‌ای، شاید اکنون در میانه‌ ی راهی هستی که تمام نشانه هایش، بوی خاکستر می دهد. شاید درست مثل من، روزهایی را پشت سر گذاشته باشی که «سختی» تنها واژه ای نبود که در ذهن می گذشت، بلکه ماده ی بودنت را می ساخت. شب هایی که باور داشتی چهان بیش از حد برای لطافت وجودت سرسخت است و هر قدم، تو را به انتهای انرژی ات نزدیک تر می کرد.»

بخشی از مقدمه ی کتاب «نور در سایه روشن روز» را می خوانید که خانم «سارا کاظمی» آن را تالیف کرده است. مولف این کتاب را نه یک کتاب انگیزشی زرد، بلکه یک راهنمای موفقیت ۳۰ روزه می داند. او این کتاب را همراهی برای لحظاتی می داند که شب تمام نشده و روز هنوز جرات شروع ندارد؛ همراهی برای آنانی که می دانند زندگی، نه در نور مطلق پیروزی که در سایه روشن‌های خاکستری تردید و امید جریان دارد.

مولف کار چاپ این کتاب را به «انتشارات ارشدان» سپرده است، چرا که ایشان ارشدان را در مسیر خود، همانند یک شریک اجرایی می داند که به رویکرد واقع گرایانه ی کتاب احترام گذاشته است و با فراهم کردن بستر فنی، به رساندن حرف نویسنده به شکلی استاندارد و حرفه ای به دست مخاطب کمک کرده است.

سخن مولف:

خانم «سارا کاظمی» در خصوص انگیزه ی خود برای نوشتن کتاب حاضر اینگونه می‌گوید:

«انگیزه من یک اعتراضِ آرام بود. اعتراضی به «فرهنگِ زردِ موفقیت» که رنج را نه بخشی از مسیرِ رشد، بلکه «خطای شخصی» معرفی می‌کند. من این کتاب را نوشتم تا به مفهومِ «نور در سایه‌روشنِ روز» اعتبار بدهم. باور دارم که ما نباید برای قوی‌بودن، تاریکی‌هایِ وجودمان را انکار کنیم. بلوغ واقعی در این است که بدانیم زندگی همیشه شفاف نیست، اما در همان خاکستری‌هایِ تردید و خستگی هم، می‌شود قدم برداشت. انگیزه من این بود که ابزاری بدهم به دستِ خواننده، نه برای اینکه «مشکلش حل شود»، بلکه برای اینکه «نگاهش به مشکل» عوض شود.»

درباره مولف:

خانم «سارا کاظمی» در تاریخ هفت مهر هزار و سیصد و هفتاد و سه متولد شده است. وی دارای مدرک کارشناسی در مهندسی پزشکی می‌ باشد. ایشان زندگی خود را چرخان بر روی چهار ستون (مطالعه برای رشد آگاهی، باشگاه برای حفظ سلامت و انضباط فردی، پیاده روی برای تامل در تنهایی و موسیقی به عنوان پناهگاهی برای روح) می‌داند. او معتقد است همین عادات ساده اما تکرار پذیر هستند که به زندگی آدم معنا می‌ دهند؛ نه اتفاقات عجیب و غریب.

خانم «سارا کاظمی» از بدنسازی به عنوان ورزش مورد علاقه ی خود نام می برد و آن را نه فقط یک ورزش، بلکه تمرینی ذهنی می داند. وی می‌گوید: «در بدنسازی یاد می گیری که تغییراتِ بزرگ، یک‌شبه اتفاق نمی‌افتند، بلکه حاصلِ تکرارهایِ مداوم و تحملِ فشار هستند. این دقیقاً همان نگاهی است که در کتابم هم به زندگی دارم. بدنسازی به من یاد داد که چطور با “دردِ سازنده” دوست شوم و بفهمم که برای ساختنِ یک نسخه‌ی قوی‌تر از خود، باید صبور بود و مداومت داشت.»

از خانم «سارا کاظمی» سوال شد که مطالعه ی چه کتابی را به مخاطبان پیشنهاد می دهد و او گفت از آنجا که صرفاً از روی اسم کتابی را معرفی نمی کنم، شخصاً کتاب هایی را می پسندم که اغراق نکنند، رویا نفروشند و در کنار واقع گرایی به ساختن اعتماد به نفس واقعی کمک کنند.